I List do Koryntian 13:1 – 15:11

I Koryntian 13:1-15:11

Rozdział 13
Wersety 1-3 wspominają o rzeczach, które mogłyby się wydawać najważniejsze, jakie może posiąść chrześcijanin (mówienie językami, prorokowanie, altruizm). Jednak są one niczym w porównaniu do miłości, a raczej są one puste bez niej. Wszystkie wymienione cechy muszą być miłością wypełnione, jeżeli ma to być na chwałę Bożą. Dalsze wersety opisują czym właściwie jest ta „miłość”. Jest to prawdopodobnie wzór niedościgniony przez nas ludzi. Ważną dla mnie jej cechą jest to, że nigdy nie ustaje w przeciwieństwie do proroctw czy języków, które mogą przeminąć (np. język egipski wymarł wraz z cywilizacją egipską). Ostatni werset jest podsumowaniem, iż miłość jest najważniejsza spośród wiary i nadziei.

Rozdział 14
Rozdział 14 jest kontynuacją rozdziału poprzedniego. W pierwszym wersecie jest napisane, aby dążyć do miłości. W kolejnych wersetach widzimy, że należy starać się o dary duchowe, które zostają właściwie wykorzystane tylko w połączeniu z wcześniej opisaną miłością. Można tu wyróżnić pewną hierarchię prorokowania nad mówieniem językami. Werset 6 mówi: „Bo przypuśćmy, bracia, że przychodząc do was będę mówił językami: jakiż stąd pożytek dla was, jeżeli nie przemówię do was albo objawiając coś, albo przekazując jakąś wiedzę, albo prorokując, albo pouczając?” (Biblia Tysiąclecia). Wniosek z tego płynie taki, że praktykowane mówienie językami (gr. glosolalia) w sposób niezrozumiały dla innych jest bezcelowe (np. w zborach nurtu zielonoświątkowego). Podsumowaniem tej myśli jest werset 13. Kolejnym problemem dotkniętym w tym rozdziale jest modlitwa. Ważne jest to, aby modlitwa budowała także innych, nie powinna być na „pokaz”. Mamy budować kościół, a nie samego siebie. Apostoł Paweł w wersecie 22 wraca znowu do mówienia językami. Mówienie jest znakiem dla niewierzących, ale proroctwa wypowiadane w językach są już skierowane do wierzących. W następnym wersecie jest o niewłaściwym sposobie wykorzystania tego daru. Gdy cały zbór nagle zacznie mówić językami, obce osoby mogą pomyśleć, że oszaleli. Werset 27 wyjaśnia jak prawidłowo z tego korzystać, w momencie gdy ktoś mówi językami potrzebny jest tłumacz. Gdy nie ma tłumacza powinni milczeć.

Rozdział 15:1-11
Rozdział ten zaczyna się przypomnieniem, iż Jezus umarł za nasze grzechy, a następnie zmartwychwstał. Ukazał się on wielu osobom, gdzie ostatnią z nich był Paweł. Ze względu na swoją przeszłość Paweł określa się „poronionym płodem”. Pomimo tego, że prześladował kościół, z łaski Bożej może teraz głosić Słowo Boże.

You may also like...