I List do Koryntian 15:12 – 16:24

Koryntian 15/12-58

Rozdział ten jest bardzo istotny, ponieważ mówi o fundamentalnych sprawach. Mianowicie wersety 12-21 mówią o zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Wydarzenie to miało wielu naocznych świadków, jednakże zanim ono nastąpiło wszyscy zapomnieli, że miał zmartwychwstać, wrócili do swoich zajęć i zaczęli żyć swoim życiem, jakby z chwilą śmierci Jezusa wszystko się skończyło. Jaki sens miałoby nasze życie gdyby kończyło się na naszej śmierci? W dalszej części tekstu widzimy tego skutek i znaczenie dla nas. Fragment ten przypomina, że naszym sensem jest Pan Jezus i nie chodzi tylko o teraźniejszość, lecz o życie wieczne i powinniśmy o tym pamiętać, że będziemy kiedyś z Panem. Idąc dalej widzimy, że człowiek nawrócony jest inny od osoby przed nawróceniem, ciała nasze będą zupełnie inne w niebie, ale jest prawdopodobne, że ciała uwielbione nie będą takie same (np. związane z nagrodami). Wersety 39-40 pokazują nam wyraźne rozróżnienie ciała ziemskiego i przemienionego, natomiast dwa kolejne ciała duchowego. Przechodząc do wersetu 49 widzimy tu, że mowa jest co prawda o przyszłości, lecz możemy a nawet powinniśmy dążyć do tego już na ziemi i próbować upodabniać się do tego co będzie w przyszłości.  Fragment znajdujący się w wersetach 51-58 przedstawia pochwycenie, nie tysiącletnie królestwo. W wersecie 51 widzimy, że już wtedy czekali na powrót Pana Jezusa i byli gotowi na przyjście w każdej chwili, my też powinniśmy tak postępować, być na to przygotowani. Czytając ostatni werset tego rozdziału widzimy, że wykonując pracę dla Pana w Panu czeka na nas nagroda. Teraz żyjemy w ciałach grzesznych ale mając perspektywy ciała doskonałego, życia wiecznego jest o wiele łatwiej, daje to chęć do życia pomimo niepowodzeń, które doświadczamy. Kiedy coś robimy dla Pana to często mogą przyjść przeszkody dlatego powinniśmy być stali, niewzruszeni, trud nie jest daremny, ale jest to warte dla Pana. Podsumowując 15 rozdział sens jaki wypływa z tego słowa to pragnienie i oczekiwanie na to co będzie, co nas oczekuje w przyszłości i powinno to być bodźcem do życia, oraz rodzajem motywacji.

Koryntian 16/1-24                             

Kolejny a zarazem ostatni rozdział tej księgi wychodzi z ostatniego wersetu rozdziału poprzedniego. Przez dawanie innym również możemy służyć Panu, ale liczą się motywacje, ważne jest aby robić to z myślą o Bogu. Dobrą rzeczą byłoby przeznaczać część naszych pieniędzy na biednych czy misjonarzy, a ilość pieniędzy dawać proporcjonalnie do zarobków (Efez. 4/28). Panu Bogu podoba się gdy chcemy kogoś wspierać, czyjąś pracę i z pewnością hojnie nam to wynagrodzi. Jak pisał Salomon

Jeden daje hojnie, lecz jeszcze więcej zyskuje; inny nadmiernie skąpi i staje się tylko uboższy

(Przyp. Sal. 11/24). W wersecie 8 widzimy wzmiankę o Zielonych Świętach, zapewne niektóre osoby będzie frapować czy aby na pewno jest to święto nadane przez Boga? Otóż jest to święto nadane przez Boga, o którym możemy przeczytać w księdze Exodus 23/16, Leviticus 23/16-22, oraz Deuteronomium 16/10, święto to zwane jest Świętem Tygodni, Świętem Żniw lub Pięćdziesiątnicą. Idąc dalej widzimy jak Paweł stara się przekazać nam, że jeśli coś jest przeciwko, nie znaczy, że mamy zamknięty dostęp, bo gdy coś jest błogosławione to świat będzie przeciwko. A poza tym nie powinniśmy być przeszkodą dla czyjejś służby(krytykować), a raczej wspierać, ostatni werset napisał o miłości potwierdzając, że stosuje to i nie tylko ich tego naucza, lecz sam tak postępuje. Nie powinniśmy lekceważyć pozdrowienia, bo to jest ważne, to pamięć, że pamięta się o kimś, nie traktować jako rutynę, tylko, że się o kimś pamięta. W wersecie 17 widzimy jak Paweł cieszył się z tego, że odwiedzili go. Ważne jest, że Paweł też cieszył się z tych ludzi, podnosi na duchu bycie odwiedzonym przez braci w Chrystusie. Pod koniec tego rozdziału zauważamy stwierdzenie Marana tha, które oznacza Nadchodzi lub Nasz Pan przyszedł (Ang. „O Lord come”). Marana tha – myśleli, że to już niebawem. Pomimo, że to było 2 tysiące lat temu to powinniśmy tak samo czuwać, bo jest to realne.

You may also like...