KSIĘGA JONASZA

Księga Jonasza składa się z przynajmniej dwóch różnych część: historii ucieczki oraz głoszenia wezwania do nawrócenia.

Naród izraelski znajdował się w błędzie myśląc, że Bóg jest tylko Bogiem narodu izraelskiego, do którego poganie nie mają żadnego dostępu. Boży plan przewidywał błogosławieństwo nie tylko dla Izraelitów, lecz również przez Izraelitów dla pogan. (Rzymian 11; 11-15)Pragnąc objawić ten plan Izraelowi, Bóg posyła proroka Jonasza, aby zwiastował poganom, żeby i oni mogli być zbawieni. Posłał go do największej metropolii jego czasów, ale buntując się Jonasz wsiadł na okręt do Tarszyszu odległego portu handlowego na obrzeżach cywilizacji. Pan chciał iść z tym prorokiem, ale Jonasz próbował uciec przed obecnością i mocą Bożą. Pan zesłał silny wiatr i potężną burzę, które zagroziły okrętowi i jego pasażerom. Pogańscy żołnierze Felicjanie rzucali losy, żeby dowiedzieć się, kto był odpowiedzialny za te kłopoty. Okazało się, że winnym był Hebrajczyk, Jonasz, który uciekał sprzed oblicza Pana.
Pytanie: “ Co poczniemy z tobą, aby morze uspokoiło się i zaniechało nas?”, ukazuje typowe ludzkie nastawienie- pragnienie chronienia własnej skóry za wszelką cenę. Jonasz polecił im, żeby wrzucili go do morza. Nie chcieli się na to zgodzić i mocno wiosłowali, chcąc się dostać do brzegu, ale w końcu chwycili się tego jako ostatecznej deski ratunku, ponieważ morze coraz bardziej burzyło się przeciwko nim. ( Jonasza 1;11-16). Wielka Ryba przygotowana przez Pana, połknęła Jonasza i trzymała uwięzionego w swoich wnętrznościach przez trzy dni i trzy noce.
Oczywiście Biblia nie mówi, że Jonasz został połknięty przez “wieloryba”, mowa jest wyraźnie o “wielkiej rybie” ( Jonasza 2;1).

Modlitwa Jonasza z brzucha ryby to uwielbienie Boga za ratunek przed utonięciem, a nie za uwolnienie z ryby. Nie zawiera ani słowa prośby ale składa się ze skruchy i ponownego poświęcenia się . Modlitwa Jonasza stanowi symboliczną zapowiedź przyszłego upamiętania Izraela.Kiedy naród uzna Mesjasza za Zbawiciela, zostanie mu przywrócone miejsce błogosławieństwa pod Jego skrzydłami. Pan ponownie wysłał Jonasza do Niniwy i tym razem okazał mu posłuszeństwo. Gdy znalazł się w tym wielkim mieście, zaczął ogłaszać, że za czterdzieści dni nastąpi jego zburzenie. ( Jonasza 3;1-4)

Całe miasto upamiętało się i uwierzyli w Boga, wielcy i mali. Ogłosili post zarówno dla ludzi, jak i dla zwierząt, a wszyscy of króla po bydło przyodziani zostali we włosienice. ( Jonasza 3;5-9) W wyniku tego Niniwie zostało oszczędzone nieszczęście, które miało na nią spaść. ( Jonasza 3;10) Jonasz rozgniewał się, że pogańscy wrogowie Izraela zostali oszczędzeni. W przygnębieniuprosił Boga, żeby pozwolił mu umrzeć. Większość nieprzyjaciół Izraela spotykała się z surowym traktowania i lud spodziewał się ich zniszczenia, nie ratunku.

CIEKAWOSTKI:

NINIWA:
Przez proroka Jonasz Bóg ostrzega mieszkańców Niniwy o rychłym zburzeniu miasta.Mieszkańcy uwierzyli Bogu i upamiętali się, a Bóg użalił się nad tym wielkim miastem i Niniwa istniała jeszcze 256 lat. Mieszkańcy Niniwy jednak znowu zapomnieli o Bogu, leczy tym razem już nie było przebaczenia. Według przepowiedni proroka Nahuma i Sofoniasza- Niniwa została ostatecznie zburzona. To wielkie miasto zostało zniszczone doszczętnie i bez śladu.

RUINY NINIWY SĄ PRZYKŁADEM DLA TYCH, KTÓRZY NIE MYŚLĄ O BOGU, LECZ ŻYJĄ W GRZECHU I PRZESTĘPSTWIE.

OPISY BOGA:
skupiają się na Jego nieodłącznej i niezmiennej sprawiedliwości, nie dopuszczają ewentualności zmian w boskim charakterze ani w Jego zewnętrznym działaniu. Boska sprawiedliwość domaga się konsekwencji i niezmienności.

Lekcja płynąca z tej księgi jest następująca: Bóg kocha świat- nie tylko Żydów, ale i pogan.

You may also like...