Prawdziwy skarb – Dz. Ap. 2:22-24

Mężowie izraelscy! Posłuchajcie tych słów: Jezusa Nazareńskiego, męża, którego Bóg wśród was uwierzytelnił przez czyny niezwykłe, cuda i znaki, jakie Bóg przez niego między wami uczynił, jak to sami wiecie,  gdy według powziętego z góry Bożego postanowienia i planu został wydany, tego wyście rękami bezbożnych ukrzyżowali i zabili; ale Bóg go wzbudził, rozwiązawszy więzy śmierci, gdyż było rzeczą niemożliwą, aby przez nią był pokonany. Dzieje Apostolskie 2:22-24

diamonds

Historia głosi, że kiedy w roku 1866 w Afryce Południowej odkryto największe złoża diamentów, ludzie nie byli tego świadomi. Van Neikerk znalazł kamienie podobne do diamentów rozrzucone na ziemi. Kiedy pokazał je innym usłyszał: „To brednie! Diamentów nie można znaleźć na polu. Nie bądź głupcem!” Ale Van Neikerk się nie zniechęcił. Wysłał jeden ze znalezionych przez siebie kamieni znanemu geologowi, doktorowi Athertone. Ten początkowo też był sceptykiem, ale jak przystało na prawdziwego naukowca, przeprowadził wszystkie testy i ku swemu zaskoczeniu odkrył, że miał przed sobą najczystszy diament o wartości 500 funtów (co w roku 1870 było pokaźną sumą pieniędzy). Van Neikerk i jego przyjaciel O’Reilly udali się na miejsce, gdzie znajdowały się diamenty i wkrótce zarobili prawdziwą fortunę. Diamenty znajdowały się tam cały czas, ale ludzie przechodzili obok nich obojętnie, ponieważ nie znali prawdy o nich.

Pan Bóg chciał, aby Izrael był gotowy na przyjście Mesjasza. Zrobił wszystko, co się dało, aby lud mógł Go rozpoznać. Bóg zostawił w Starym Testamencie ponad sto proroctw na temat Chrystusa. Jak czytamy w Biblii, gdy Pan Jezus przyszedł na ziemię, Żydzi znający Pisma nie rozpoznali Go. Chociaż znali proroctwa i byli wyszkoleni w Słowie, to jednak nie poznali Mesjasza.

Pan Jezus od młodości żył w biednym miasteczku Nazaret. Przez większość swego życia był szkolony na cieślę i wykonywał ten zawód. Przez długi czas, gdybyśmy wtedy Mu się przyjrzeli, w niczym nie dałoby się poznać, że był On Synem Bożym. Ludzie, spotykający Go codziennie, uważali, że jest po prostu zwykłym człowiekiem, synem Józefa. Z tego powodu Pan Bóg pozostawił proroctwa, aby Ci, którzy naprawdę na Niego czekają, mogli Go rozpoznać. W wersetach od 16 do 21 Piotr przypomina o tym w swoim kazaniu do zgromadzonego ludu.

Gdy Pan Jezus rozpoczął swoją działalność, czynił wiele cudów, leczył chorych, nikt nie mógł równać się z Jego mądrością, wypełniał proroctwa, jednym słowem dał się poznać jak Syn Boży, a nawet wtedy większość ludzi nie dostrzegała kim tak naprawdę jest. Mówi o tym werset 22.

Pan Jezus był takim skarbem rozrzuconym na ziemię, ludzie codziennie Go widzieli, przechodzili obok, nawet z Nim rozmawiali, ale pozostawał On dla nich nadal zwykłym człowiekiem. Faryzeusze nie potrafili uwierzyć, że zapowiadany od dawien dawna król to ten Jezus z biednego miasteczka Nazaret.

Życie wieczne jest wspaniałym skarbem, które Bóg pragnie dać każdemu. On tak bardzo tego chce, że postanowił to już przed założeniem świata i ofiarował swojego jedynego Syna, żeby Jego plan mógł się wykonać. Ludzie odnajdą ten skarb tylko wtedy, kiedy poznają prawdę o Jezusie, kim On naprawdę jest i po co przyszedł.

W wersecie 24. czytamy, że śmierć nie mogła Go pokonać. To przesłanie jest aktualne również dzisiaj. On pragnie dać życie wieczne Tobie. Jedynym warunkiem jest poznanie Prawdy o Nim. Poznanie tego, kim był i jest naprawdę. Nie przechodź obojętnie obok tego.

Czy chcesz poznać prawdziwą wartość tego skarbu?

You may also like...